Kto był kim

WITAMY

HISTORIA

ORGANIZACJA

KONTAKTY

ZOSTAŃ CZŁONKIEM

OPŁATY/DONACJE

SPONSORZY

KTO BYŁ KIM

Dyrektorzy Wykonawczy Instytutu

  
Instytut Józefa Piłsudskiego w Nowym Jorku w ciągu swej ponad półwiecznej historii miał szczęście do wyjątkowych działaczy. Z ostatnich jedenastu Dyrektorów Wykonawczych, Wacław Jędrzejewicz sprawował tą funkcję dwukrotnie, jako jeden z założycieli i dodatkowo jako prezes. Przez prawie 50 lat był spiritus movens instytutu. Jan Fryling i Stanisław Jordanowski działali w Instytucie jako Prezesi i Dyrektorzy Wykonawczy. Ich biografie są zamieszczone w części poświeconej Prezesom. Biografie trzech byłych Dyrektorów Wykonawczych: Czesława Karkowskiego, Jerzego Prusa i Janusza Ciska są w ciągłym rozwoju.
 
Dyrektorzy Wykonawczy, którzy odeszli i w sposób szczególny wpisali się w historię Instytutu to: Damian Wandycz, Marian Chodacki, Gen. Wincenty Kowalski i Michał Budny. Biogramy pozostałych z czasem zostaną zamieszczone na stronie Internetowej. 

Damian Stanisław Wandycz, Dyrektor Instytutu 1951-1956
Inżynier chemik. Ur. 2 .01. 1892 w Dobrzyniu. Studiował na politechnice w Pradze i Warszawie. Podczas I Wojny Światowej legionista I Brygady. W 1918 członek misji dyplomatycznej do Czechosłowacji. Pracownik przemysłu gazowego i naftowego oraz radny miasta Lwowa. Od 1933 naczelny dyrektor Polskiego Eksportu Naftowego. Podczas II Wojny Światowej pracował dla rządu polskiego na wygnaniu w Rumunii, Francji i W. Brytanii. Wysłany do USA z misją negocjowania pożyczki powojennej dla Polski, pozostał na emigracji. Dyrektor Polskiego Instytutu Naukowego w Ameryce 1965-1969 i organizator pierwszego Kongresu Uczonych Polskiego Pochodzenia. Odznaczony m.in. Krzyżem za Wierną Służbę I Brygady, Krzyżem Niepodległości i Złotym Krzyżem Zasługi. Autor szeregu publikacji w języku polskim i angielskim. Zmarł 12 maja 1974 r.

Marian Chodacki, Dyrektor Instytutu w latach 1949-1951.
ur. 15 lipca 1898 r. w Nowym Sączu, major dyplomowany, Komisarz Generalny RP w Gdańsku. W 1924 r. ukończył Wyższą Szkołę Wojenną. Pełnił obowiązki attache wojskowego w Finlandii. W 1932 r. został radcą Departamentu Politycznego Ministerstwa Spraw Zagranicznych, a cztery lata później objął stanowisko polskiego Komisarza Generalnego w Gdańsku. Funkcję tę pełnił aż do wybuchu wojny, dając wyraz ogromnej odwagi w tym krytycznym i trudnym dla Polski okresie. Podczas wojny służył w wojsku polskim w Anglii, później został przeniesiony do Konsulatu Generalnego w Nowym Jorku gdzie od 1 września, 1943 stał na czele tajnej placówki wywiadowczej "Estezet". Odznaczony orderem Virtuti Militari, Medalem Niepodległości, trzykrotnie Krzyżem Walecznych, Francuską Legią Honorową.
Zmarł w lipcu 1975 r.

Wincenty Kowalski, Dyrektor Instytutu w latach 1956-1963.
ur. 10 października 1892 r. w Warszawie, generał Wojska Polskiego. W Instytucie Politechnicznym Glons-Liege w Belgii ukończył studia wyższe. W latach 1912-1914 był członkiem Związku Walki Czynnej i Związku Strzeleckiego. Służył w Pierwszej Kampanii Kadrowej I Brygady Legionów Polskich. W kampanii wrześniowej dowodził I Dywizją Piechoty Legionów z Wilna, a od 3 września także Grupą Operacyjną "Wyszków". W latach 1945-1946 r. służył w Polskich Siłach Zbrojnych w Paryżu i Londynie, po czym osiedlił się w Stanach Zjednoczonych. Był m.in. prezesem Rady Stowarzyszenia Polskich Kombatantów, prezesem Polskiej Bratniej Pomocy, członkiem Stowarzyszenia Weteranów Armii Polskiej.
Odznaczony Krzyżem Złotym i Srebrnym Orderu Virtuti Militari, Krzyżem Niepodległości, Krzyżem Oficerskim i Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, czterokrotnie Krzyżem Walecznych i Złotym Krzyżem Zasługi.
Zmarł 29 listopada 1984 r.

Michał Budny, Dyrektor Instytutu w latach 1973-1983.
ur. w 1907 r. w Kielcach, polski dyplomata. Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim. W latach 1935-1945 był sekretarzem Ambasady RP początkowo w Waszyngtonie, później w Londynie. Przez ponad 20 lat współpracował z Międzynarodową Federacją Linii Lotniczych – IATA w Nowym Jorku i Montrealu, gdzie pełnił funkcję dyrektora wydziału biur podróży. Autor "Wspomnień niefrasobliwych" oraz wielu opracowań i artykułów w wydawnictwach polskich i obcojęzycznych.
Zmarł w 1995 roku w wieku 88 lat.