W pracy archiwum i biblioteki Instytutu spotykamy się często z technicznymi i społecznymi problemami, które maja ciekawe rozwiązania, z rozwiązaniami które czekają na wdrożenie i z niezwykłymi odkryciami w naszych i innych archiwach. Czytamy o wydarzeniach i zjawiskach, które mogą zainteresować wszystkich archiwistów i bibliotekarzy. Postanowiliśmy się podzielić w Wami tymi odkryciami w postaci blogu, który jest dostępny na naszej stronie. Będziemy tam pisać o rzeczach, które nas zainteresowały. Prosimy o uwagi i komentarze.

Crowdsourcing jest relatywnie nowym pomysłem, polegającym na powierzeniu jakiegoś zadania, tradycyjnie wykonywanego przez pracowników organizacji, grupie osób czy społeczności (crowd = tłum) poza tą organizacją. Różnica w stosunku do techniki outsourcing polega na tym, że zadanie powierzone jest nieznanej grupie jako publiczny apel, a nie jakiemuś konkretnemu ciału. Crowdsourcing, dzięki technologii Web. 2.0, uważany jest za narzędzie z dużymi perspektywami tak w przypadku komercyjnych organizacji jak i non-profit, jakimi są biblioteki i archiwa. Najbardziej znanym przykładem wykorzystania techniki crowdsourcing jest Wikipedia, czyli cyfrowa, powszechnie dostępna encyklopedia, tworzona przez internetowych wolontariuszy. Projekt ten w bardzo krótkim czasie i przy minimalnym koszcie doprowadził do powstania blisko 4 milionów artykułów w przypadku anlogjęzycznej wersji!

Biblioteki i archiwa wydają się być naturalnie predysponowane do wykorzystania metody crowdsourcing. Ograniczone i często skromne budżety, jak i niewielka ilość pracowników często stają na przeszkodzie w wykonaniu projektów, zwłaszcza tych związanych z digitalizacją. Z drugiej strony biblioteki i archiwa cieszą się dużym zaufaniem i poparciem publiki, które to może zaowocować zaangażowaniem i silną motywacją wolontariuszy. Jak sugeruje Ross Holley w swoim artykule “Crowdsourcing: How and Why Should Libraries Do it?”, satysfakcja z wykonywania pracy, która przynosi dobro dla ogółu jest ważnym motorem sukcesu organizacji kulturalnych podejmujących ideę crowdsourcing.

Od czterech lat w dniu 9 czerwca obchodzony jest Międzynarodowy Dzień Archiwów, proklamowany w roku 2005 przez Międzynarodową Radę Archiwów (ICA). Archiwa i ich zasoby stanowią podstawę tożsamości społeczeństw i ich praw obywatelskich. Dzień Archiwów ma służyć poniesieniu w społeczeństwach wiedzy o archiwach, a także przekonaniu decydentow o pożytkach płynących z właściwego zabezpieczania i organizowania dokumentacji. Propagownie celów i zadań instytucji archiwalnych jak i dostarczenie informacji o ich zasobach jest także częścią obchodów tego dnia.

W tym roku Dzień Archiwów był obchodzony w wielu krajach, w postaci wystaw, konferencji i innych form promocji archiwów. Międzynarodowa Rada Archiwów jest ciałem zrzeszająctym archiwa, organizacje państwowe i profesjonalistów z dziedziny archiwistyki z całego świata. W tym roku odbędzie się organizowany co cztery lata Kongres, tym razem pod hasłem Klimat na zmiany (Brisbane, 20-24 sierpnia 2012)

Marek Zieliński, 9 czerwca 2012

Może Cię też zainteresować:

Na uroczystej Gali która odbyła się 5 czerwca 2012 w konsulacie RP w Nowym Jorku Instytut Piłsudskiego uhonorował następujące osoby medalami za wybitne osiągnięcia w dziedzinach historii, nauki oraz osiągnięcia w dziedzinie działalności na rzecz Polonii:

Senator Barbara Ann Mikulski otrzymała Marshal Józef Piłsudski Leadership and Achievement Award

Profesor Krzysztof  Matyjaszewski otrzymał Marie Skłodowska – Curie Science Medal

Profesor Timothy Snyder otrzymał Wacław Jędrzejewicz History Medal

mikulski1Barbara Mikulski jest senatorem ze stanu Maryland, członkiem Partii Demokratycznej, senatorem o najdłuższym stażu i kobietą o najdłuższej karierze politycznej (od 1977) w historii Kongresu Stanów Zjednoczonych.

Urodzona w rodzinie polskich emigrantów Mikulski, wychowywała się w East-Baltimore, miejscu w którym zapuściła korzenie i w którym uczyła się pomagać tym, którym się gorzej powiodło. Początkowo działała na rzecz społeczności, wybrana została do rad miejskich w Baltimore w 1971 po wygłoszeniu słynnego przemówienia o ruchach etnicznych w Stanach Zjednoczonych.W 1976 została wybrana do Kongresu Stanów Zjednoczonych, a w 1986 została pierwszą kobietą senatorem z Maryland.

Mikulski jest przewodnicząca podkomitetów Zdrowia oraz Handlu, Prawa i Nauk, a także jest członkiem Komitetu Wywiadu. Barbara Mikulski wspierała i wspiera polskie sprawy w Kongresie i Senacie. Jest jednym z wnioskodawców nowej ustawy która pozwoli Polakom przybywać do USA korzystając programu zwolnień wizowych

matyjaszewski1Krzysztof Matyjaszewski jest profesorem Uniwersytetu Carnegie Mellon w Pittsburghu, Wydział Chemii.

Urodzony w Polsce Krzysztof Matyjaszewski uzyskał doktorat w Polskiej Akademii Nauk w roku 1976 i odbył studia po-doktoranckie w Uniwersytecie Florydy w 1977. W latach 1978 do 1984 był asystentem w Centrum Badań Molekularnych i Makromolekularnych PAN w Łodzi. Po rocznym stażu w Paryżu Matyjaszewski trafił w 1985 do Carnegie Mellon, a w roku 1998 został mianowany Profesorem Nauk im. J.C Warnera. Krzysztof Matyjaszewski założył Centrum Inżynierii Wielkocząsteczkowej w Carnegie Mellon, był dziekanem Wydziału Chemicznego w latach 1994 do 1998, a w roku 2004 uzyskał stopień Profesora Uniwersytetu, najwyższe wyróżnienie w tym uniwersytecie.

Krzysztof Matyjaszewski jest autorem 14 książek i 73 rozdziałów książek, ponad 700 artykułów naukowych, jest wpół-wynalazcą 69 opatentowanych w USA technologii i autorem 118 patentów międzynarodowych. Jego praca była cytowana w literaturze ponad 40,000 razy, jest jednym z najszerzej cytowanych chemików na świecie. Jest jednym z wiodących nauczycieli w dziedzinie chemii polimerów, wychował ponad 200 post-doktorantów, doktorantów i magistrów od czasu kiedy przystąpił do Carnegie Mellon. Za swoja pracę uzyskał liczne nagrody, m.in.  Wolf Prize in Chemistry i Nagrodę Fundacji na rzecz Nauki Polskiej. Posiada doktoraty Honoris Causa z kilku uniwersytetów na świecie, włączając w to Politechnikę Łódzką i l'Institut Polytechnique w Tuluzie.

Matyjaszewski opracował technikę polimeryzacji rodnikowej z przeniesieniem atomu (ATRP). Dzięki kontrolowanemu przebiegowi polimeryzacji łańcuchowej uzyskuje się polimery o wysokiej masie cząsteczkowej i ściśle kontrolowanych własnościach. Metoda ta pozwala na produkcję materiałów o zadanych własnościach w sposób którego nie można osiągnąć klasyczną polimeryzacją.

snyder1Timothy Snyder jest profesorem historii w Uniwersytecie Yale.

Timothy Snyder uzyskał doktorat z Uniwersytetu w Oxfordzie w roku 1977, mając pozycję British Marchall Scholar. Zanim rozpoczął pracę w Yale w 2001 odbył on staże naukowe w Paryżu, Wiedniu i Harvardzie. Jest ekspertem w dziedzinach Europy Wschodniej i II Wojny Światowej, opublikował liczne książki i artykuły w czasopismach takich jak  New York Review of Books, Times Literary Supplement, New Republic, Prospect and the Nation. W Yale prowadzi zajęcia z zakresu współczesnej historii politycznej Europy Wschodniej. W następnym roku będzie prowadził zajęcia w przedmiotach „Europa Wschodnia przed 1914” i Europa Wschodnia po 1914”, jak również seminaria doktoranckie na tematy Holokaustu i historii Europy Wschodniej jako historii globalnej.

Z pozycji historyka Snyder odrzuca polemikę z mitami narodowymi, argumentując że nonsens postawiony na głowie pozostaje nonsensem, argumentacja nie prowadzi do syntezy, a dialektyka mitu i metahistorii powinna być przedmiotem, a nie metodą badań historycznych.

Timothy Snyder jest autorem nagrodzonych książek, tłumaczonych także na język polski: Nacjonalizm, marksizm i Europa Środkowa, Biografia Kazimierza Kelles-Krauza (1872-1905); Rekonstrukcja narodów. Polska, Ukraina, Litwa, Białoruś 1569-1999; Tajna wojna. Henryk Józewski i polsko-sowiecka rozgrywka o Ukrainę; Czerwony Książę. Jest także wespół-edytorem dwóch książek: Wall Around the West: State Power and Immigration Controls in Europe and North America oraz Stalin and Europe: War, Terror, Domination (w przygotowaniu). Ostatnio opublikował  Skrwawione ziemie. Europa między Hitlerem a Stalinem, historię masowych zabójstw popełnianych przez hitlerowców i sowietów pomiędzy Berlinem a Moskwą. Książka ta uzyskała wiele nagród, między innymi  Leipzig Prize for European Understanding oraz the Ralph Waldo Emerson Award in the Humanities. Została ona nazwana książką roku przez ponad 10 publikacji i przetłumaczona na więcej niż 20 języków, stając się bestselerem w czterech krajach.

Na uroczystej Gali która odbyła się 5 czerwca 2012 w konsulacie RP w Nowym Jorku Instytut Piłsudskiego uhonorował następujące osoby medalami za wybitne osiągnięcia w dziedzinach historii, nauki oraz osiągnięcia w dziedzinie działalności na rzecz Polonii:

 

Senator Barbara Ann Mikulski otrzymała Marshal Józef Piłsudski Leadership and Achievement Award

Profesor Krzysztof Matyjaszewski otrzymał Marie Skłodowska – Curie Science Medal

Profesor Timothy Snyder otrzymał Wacław Jędrzejewicz History Medal

 

 

Barbara Mikulski jest starszym senatorem ze stanu Maryland, członkiem Partii Demokratycznej, senatorem o najdłuższym stażu i kobietą o najdłuższej karierze politycznej (od 1977) w historii Kongresu Stanów Zjednoczonych.

 

Urodzona w 1936 roku w rodzinie polskich emigrantów Mikulski, wychowywała się w East-Baltimore, miejscu w którym zapuściła korzenie i w którym uczyła się pomagać tym, którym się gorzej powiodło. Początkowo działała na rzecz społeczności, wybrana została do rad miejskich w Baltimore w 1971 po wygłoszeniu słynnego przemówienia o ruchach etnicznych w Stanach Zjednoczonych, w którym m.in. powiedziała:

 

Ameryka nie jest tyglem ras i narodowości. Jest gorącym kotłem dla etnicznego Amerykanina który czuje, że jest politycznie i prawnie przygnieciony zarówno przez rząd jak i przez biznes. Etniczny Amerykanin ma dość nazywania go rasistą i ciemięgą przez fałszywych białych liberałów, pseudo czarnych bojowników i traktujących ich protekcjonalnie biurokratów.

 

W 1976 została wybrana do Kongresu Stanów Zjednoczonych, a w 1986 została pierwszą kobietą senatorem z Maryland.

 

Mikulski jest przewodnicząca podkomitetów Zdrowia oraz Handlu, Prawa i Nauk, a także jest członkiem Komitetu Wywiadu. Barbara Mikulski wspierała i wspiera polskie sprawy w Kongresie i Senacie. Jest jednym z wnioskodawców nowej ustawy która pozwoli Polakom przybywać do USA korzystając programu zwolnień wizowych

 

Krzysztof Matyjaszewski jest profesorem Uniwersytety Carnegie Mellon w Pittsburghu, Wydział Chemii.

 

Urodzony w Polsce Krzysztof Matyjaszewski uzyskał doktorat w Polskiej Akademii Nauk w roku 1976 i odbył studia po-doktoranckie w Uniwersytecie Florydy w 1977. W latach 1978 do 1984 był asystentem w Centrum Badań Molekularnych i Makromolekularnych PAN w Łodzi. Po rocznym stażu w Paryżu Matyjaszewski trafił w 1985 do Carnegie Mellon, a w roku 1998 został mianowany Profesorem Nauk im. J.C Warnera. Krzysztof Matyjaszewski założył Centrum Inżynierii Wielkocząsteczkowej w Carnegie Mellon, był dziekanem Wydziału Chemicznego w latach 1994 do 1998, a w roku 2004 uzyskał stopień Profesora Uniwersytetu, najwyższe wyróżnienie w tym uniwersytecie.

 

Krzysztof Matyjaszewski jest autorem 14 książek i 73 rozdziałów książek, ponad 700 artykułów naukowych, jest wpół-wynalazcą 69 opatentowanych w USA technologii i autorem 118 patentów międzynarodowych. Jego praca była cytowana w literaturze ponad 40,000 razy, jest jednym z najszerzej cytowanych chemików na świecie. Jest jednym z wiodących nauczycieli w dziedzinie chemii polimerów, wychował ponad 200 post-doktorantów, doktorantów i magistrów od czasu kiedy przystąpił do Carnegie Mellon. Za swoja pracę uzyskał liczne nagrody, m.in. Wolf Prize in Chemistry i Nagrodę Fundacji na rzecz Nauki Polskiej. Posiada doktoraty Honoris Causa z kilku uniwersytetów na świecie, włączając w to Politechnikę Łódzką i l'Institut Polytechnique w Tuluzie.

 

Matyjaszewski opracował technikę polimeryzacji rodnikowej z przeniesieniem atomu (ATRP). Dzięki kontrolowanemu przebiegowi polimeryzacji łańcuchowej uzyskuje się polimery o wysokiej masie cząsteczkowej i ściśle kontrolowanych własnościach. Metoda ta pozwala na produkcję materiałów o zadanych własnościach w sposób którego nie można osiągnąć klasyczną polimeryzacją.

 

 

Timothy Snyder jest profesorem historii w Uniwersytecie Yale.

 

Timothy Snyder uzyskał doktorat z Uniwersytetu w Oxfordzie w roku 1977, mając pozycję British Marchall Scholar. Zanim rozpoczął pracę w Yale w 2001 odbył on staże naukowe w Paryżu, Wiedniu i Harvardzie. Jest ekspertem w dziedzinach Europy Wschodniej i II Wojny Światowej, opublikował liczne książki i artykuły w czasopismach takich jak New York Review of Books, Times Literary Supplement, New Republic, Prospect and the Nation. W Yale prowadzi zajęcia z zakresu współczesnej historii politycznej Europy Wschodniej. W następnym roku będzie prowadził zajęcia w przedmiotach „Europa Wschodnia przed 1914” i Europa Wschodnia po 1914”, jak również seminaria doktoranckie na tematy Holokaustu i historii Europy Wschodniej jako historii globalnej.

 

Z pozycji historyka Snyder odrzuca polemikę z mitami narodowymi, argumentując że nonsens postawiony na głowie pozostaje nonsensem, argumentacja nie prowadzi do syntezy, a dialektyka mitu i metahistorii powinna być przedmiotem, a nie metodą badań historycznych

 

Timothy Snyder jest autorem nagrodzonych książek, tłumaczonych także na język polski: Nacjonalizm, marksizm i Europa Środkowa, Biografia Kazimierza Kelles-Krauza (1872-1905); Rekonstrukcja narodów. Polska, Ukraina, Litwa, Białoruś 1569-1999; Tajna wojna. Henryk Józewski i polsko-sowiecka rozgrywka o Ukrainę ; Czerwony Książę . Jest także wespół-edytorem dwóch książek: Wall Around the West: State Power and Immigration Controls in Europe and North America oraz Stalin and Europe: War, Terror, Domination (w przygotowaniu). Ostatnio opublikował Skrwawione ziemie. Europa między Hitlerem a Stalinem, historię masowych zabójstw popełnianych przez hitlerowców i sowietów pomiędzy Berlinem a Moskwą. Książka ta uzyskała wiele nagród, między innymi Leipzig Prize for European Understanding oraz the Ralph Waldo Emerson Award in the Humanities. Została ona nazwana książką roku przez ponad 10 publikacji i przetłumaczona na więcej niż 20 języków, stając się bestselerem w czterech krajach.

Zapraszamy w dniu 19 kwietnia (czwartek) o godz. 18:30 na film dokumentalny:

Kazik and the Kommander's Car

w reżyserii Hannah Lovell oraz na wieczór muzyczny z Katy Carr, która zaprezentuje film, zagra na ukulele i zaśpiewa utwory w stylu eksperymentalnego folk-pop. Film opowiada historię życia i ucieczki z hitlerowskiego obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau harcerza Kazimierza Piechowskiego w czerwcu 1942 roku. Katy Carr, londyńska artystka o polskich korzeniach, zainspirowana tą historią, wyprodukowała 25-cio minutowy film i stworzyła do niego muzykę. Artystka opowie o swojej pasjii do Polski, piosenki oraz o szacunku do tych co walczyli za wolność. Katy za swoją twórczość jest nominowana do London Music Awards 2012.

Podczas spotkania zaprezentowana będzie wystawa pt. "Wojenne wspomnienia" - obrazy palone prof. Lubomira Tomaszewskiego. (Powstanie Warszawskie, Oświęcim, partyzantka.) Lubomir Tomaszewski, architekt i rzeźbiarz, jest artystą uznanym w  Polsce i za granicą. Wykonal wiele rzeźb dla rekonstrukcji Starego Miasta w Warszawie. W 1966 wyemigrował do Stanów Zjednoczonych. Nowy kierunek, w którym zaczął tworzyć był mocno związany z naturą.  W 1994 roku Tomaszewski razem z Aleksandrą Nowak malarką oraz Kathryn Kollar, tancerką utworzyli grupę “W harmonii z naturą”, która zapoczatkowała nowy kierunek zwany Emocjonalizmem.

PARTNERZY
mkidn
bn
senat
ndap
msz
dn
psfcu
nyc